Download SR Tehnike snimanja PDF

TitleSR Tehnike snimanja
File Size238.4 KB
Total Pages5
Document Text Contents
Page 2

Kompjuterizirana tomografija

Kompjuterizirana tomografija je specijalni tip aparata pomoću X zraka, pravi snimke aksijalnih

slojeva pojedinih organa od interesa. Kompjuterizirana tomografija (CT) je neinvazivna digitalna

tehnika.

Kompjuterizirana tomografija (CT) je konstruisao engleski fizičar Godfrey Newbold Hounsfield

1971 g. On je za to otkriće dobio Nobelovu nagradu 1979 g.

Do danas postoji 5 generacija CT aparata:

Prve generacije su imali uzak snop X zraka, jedan detektor, kretanje rendgenske cijevi i

detektora za 180º oko pacijenta. Vrijeme skeniranja i rekonstrukcije CT sloja trajalo je 4 do 5

minuta.

CT aparati II - druge generacije su imali djelomično lepezast snop X zraka, 30 detektora,

kretanje rendgenske cijevi i detektora za 180º oko pacijenta. Vrijeme skeniranja i rekonstrukcija

CT sloja trajala je oko 20 sekundi.

CT aparati III – treće generacije imaju lepezasti snop X zraka što obuhvaća cijelo tijelo

pacijenta, ima 700 detektora. Rendgenska cijev i detektori se kreću za 360º oko pacijenta i prave

veliki broj ekspozicija. Vrijeme skeniranja i vrijeme rekonstrukcije CT sloja je 1,4–7 sekundi.

CT aparati IV - četvrte generacije imaju lepezast snop X zraka što obuhvata cijelo tijelo

pacijenta, ima puni krug detektora. Rendgenska cijev se kreće za 360º oko pacijenta i pravi

veliki broj ekspozicija. Vrijeme skeniranja i rekonstrukcija CT sloja je od 0,5-1 sekunde, naziva

se ultra brzi, „ultra fast“. Sve to omogućuje izvođenje CT angiografije – CTA i CT kardio.

CT aparati V – pete generacije nemaju pokretnih dijelova. Magnetskim otklonom široki mlaz

brzih elektrona bombardira više masivnih paralelnih anoda koje su raspoređene u obliku

semicirkularnih prstenova oko pacijenta, s kojih rendgenske zrake u lepezastom mlazu ozrače

pacijenta. Prisutan je puni krug detektora.

Postoji podjela još na :klasične, spiralne, Cine CT, MDCT I MSCT.

Glavni dijelovi svakog CT aparata su:gentrij, stol za pacijenta,upravljačka konzola,

visokonaponski transformator.

Page 3

Glavni organi koji se nalaze u muškoj zdjelici su:mokraćna bešika i prostata.

Mokraćna bešika (vesica urinaria) je neparan kesasti organ, odnosno prošireni deo mokraćnih

puteva, koji služi kao privremeni rezervoar urina. Položaj, oblik i topografski odnosi organa

zavise od stepena ispunjenosti njegovog volumena. Mokraćna bešika ima približan oblik kruške i

na njoj se razlikuju tri dela: vrh (apex vesicae), koji je okrenut napred i naviše; telo (corpus

vesicae), postavljeno u sredini; i baza ili dno (fundus vesicae), koje gleda naviše i unazad.

Prostata je žlijezda koja se nalazi smještena ispod mokraćnog mjehura obavijajući svojim

režnjevima mokraćnu cijev (urethru) koja odvodi mokraću iz mokraćnog mjehura na završni dio

cijevi koji se nalazi na vršku penisa. Nalikuje kestenu i stoga je ima i naziv u narodu kestenjača i

predstojnica.

CT MUŠKE ZDJELICE

Uslov za rad pregleda je da imamo pacijenta sa uputnicom od ljekara. Pacijenta uvodimo u

protokol. Indikacija za pregled CT su:tumori, kongentalne anomalije, upale, traume. Potom

trebamo pripremiti pacijenta za pregled. Pacijent mora doći na pregled s punim mokraćnim

mjehurom.

Priprema se sastoji iz psihička i fizička priprema pacijenta.

Psihička priprema podrazumijeva upoznavanje pacijentu o načinu i toku pretrage. Važno je

upozoriti pacijenta da se tokom snimanja ne smije pomjerati, te da je potrebno zadržati disanje

prilikom snimanja.

Fizička priprema podrazumijeva skidanje svih nepotrebnih odjevnih predmeta, odjeće, nakita i

drugih metalnih predmeta, sa područja snimanja.

Kada smo objasnili pacijentu onda je potrebno pozicionirati pacijenta.

Pozicioniranje: Pacijent leži u supinacionom položaju, glavom prvo ulazi u gentrij, ruke su

podignute iznad glave i savijene u laktovima, a prilikom apliciranja kontrastnog sredstva, ruka u

kojoj je braunila je ispružena.

Nakon što smo postavili pacijenta trebamo centrirati centralnu zraku. CZ je u visini umbilikusa.

Zatim prelazimo u sobu sa upravljačkim konzolama gdje uspisujemo u računar podatke o

pacijentu (ime prezime, godište, broj protokola) i odabiremo vrstu pretrage koju radimo. Kod ove

pretrage uzimamo program pelvis rutine.

Similer Documents